Sunday, February 26, 2012
Tuesday, February 21, 2012
Monday, February 20, 2012
Ah Astral Kiz Ah
Hala senaryolari elden geciriyorum ve aha buraya da yaziyorum bir daha yuz cesit revizyon yapmayacagim isin icinden cikmak gercekten zor oluyor. Son bir versiyona karar verip onun uzerinden gitmekte fayda var...Ayni senaryoyu bir milyonuncu okuyusum ama devam azimle devam edersem bugun biter bu senaryo okuma isi. Sonra da toparladim mi tamamdir.
Wednesday, February 15, 2012
I am feeling good
Bugün sanki hayatımda bir dönüm noktası olacakmış gibi hissediyorum. Sanki gün itibariyle artık karabasan sona erecek önümdeki karaltı önümden çekilecek ve işte o zaman ben her şeyi yapabilecek güçte ve kapasitede olacağım. Aslında bu güç zaten içimde. Ve this power, inner strength can create miracles. Şimdiye kadar biraz savsakladım şu sigara konusunda sözümde duramadım bir türlü ama artık durucam. Karar verdim. İçmeyen insanlar daha başarılı oluyor çünkü.
Öncelikle Akbank kısa film festivali yarışma bölümüne filmimin kabul edilmesi haberine çok sevindim bugün. Yarın gidip elden data dvdyi ve kaliteli resmi vericem. Zaten yarın sabahtan Taksim'e gidiyorum sabah 11'de combo filmle randevum var CV'im ellerine ulaşmış ve benimle görüşmek istediler buna da çok sevindim. Bir de cepte sinema projem var ve inşallah olursa bir sinema filminde yönetmen asistanlığı yapmama da ramak kaldı. Hem adı da güzel. Bulut...Bulutağacı sokak..Belki de kısmetimde bu vardır kimbilir.
Ben yine de bunun yanısıra diğer yapacaklarımı da yapıcam şu Gani Müjde'nin Tükenmez Kalem'i var aklımda Seyrantepe'deymiş.
Evet içimde daha bir umut ve mutluluk var bugün çünkü bence ben başarabilirim...
Friday, February 10, 2012
Umut
Olacak olacak hayal etmeye devam edicem pes etmiycem ve eninde sonunda olacak. Hayallerim gercek olacak beni kimse ya da hic bir sey engelleyemeyecek. evet...
Makeover Wishes
Spora gitmek istiyorum yeniden...Haftada 3 guzel guzel sporumu yapmak ve saglikli beslenmek istiyorum. Filmimi festivallere, yarismalara yollamak istiyorum. Dislerimi yaptirmak ve bembeyaz inci gibi olsunlar istiyorum. Lazer epilasyon yaptirip artik hayat boyu kildan tuyden problemlerle ugrasmak istemiyorum. Adam gibi fizik tedaviye gitmek istiyorum ta ki sirtim gercekten duzelene dek. Ipad istiyorum. Sonra dunyayi gezmek istiyorum bir de. Kafam rahat senaryolarimi yazmak, filmlerimi cekmek istiyorum. Saclarim iyice uzasin boyle rengarenk boyamak istiyorum. Burnumu da yaptirmak istiyorum. Yoga, pilates, meditasyon yapayim boyle yuzume huzur, dinginlik yerlessin istiyorum. Mutlu olmak istiyorum. Sonra evlenmek de istiyorum belki. Filmler cekip cok basarili olmak galalarda gulumsyerek dolasmak istiyorum. En buyuk derdim evime sigdiramadigim odullerim olsun istiyorum. Hayallerim gercek olsun manyak guzel bir wardrobe'um olsun ama her gun bana ne giyecegimi veren biri olsun ben dert etmiyim istiyorum. Hatta sabah kalkinca boyle kahvalti tepsim gelsin yatagima sonra sacim, makyajim yapilsin, giydiriliyim, sonra personal trainer'im beni calistirsin. Ozel ascim benim icin her gun saglikli, guzel yemekler yapsin istiyorum. Cocuklarim olursa bir istediklerini iki etmeyeyim her istedikleri olsun mutlu cocuklar olsun istiyorum. Cocuklarim da saglikli yetissin istiyorum hem fiziksel, hem ruhsal olarak. Olabilecegim kadar guzel olmak ve hayattaki tum potansiyellerimi gerceklestirmek istiyorum. Sonra yazmak, yazmak istiyorum. Yazi ve oyunculuk konusunda kendimi daha da gelistirecek seminerlere katilmak istiyorum. Yazmak, oynamak ve yonetmek istiyorum. Sonra cok basarili olmak istiyorum. Paranin sikinti olmadigi bir hayat istiyorum. Hayal ediyorum oyleyse varim.
Ve yine bir baska karli gun daha...
Peki ya sapkali karli gunler ne zaman baslayacak? Bilmiyorum. Yataktan cikmak istemiyorum. Aslinda uyanmak hic istemiyorum. Cunku sabahlari gozumu actigimda beni iyi haberler beklemiyor. Oyle bir donem ki bu butun kapilar bir bir suratima kapaniyor. Ya da hic acilmiyor. Hep bir umit...Hep bir bekleyis..Bir sonraki gunun belki tum dertlerini silip supurecegi umudu...Hapis kalmislik duygusu...Cikamamak...gidememek...Calismak istemek ve is bulamamak...Sevdigin, bayildigin isini durup dururken kaybetmek...Ve aylarca issizlik...El emegi goz nuru...Bos...Kimse icin hic bir degeri yok...Bir kagit parcasindan ibaret yillarimi verdigim, kendimi kendimden ettigim adi 'cv' olan ve bana getirisi olmayan bir parca. Neden boyle? En iyi egitimleri almadim mi? Set tozu da yutmadim mi? Ne gerekiyosa yapmadim mi? Peki neden simdi odamda bos duvara bakiyorum? Bu evrensel bir zorlama mi oturup da senaryomu yazmam icin. Yoksa cikis yok mu? Tikanip. kaldim. Hayallerime ulasmak icin bana gerekenlere nasil ulasacagimi bilemememin ezikligi icersindeyim. Keske bu kdr zor olmasa hayat...Biraz ben de gulsem...eglensem...ferah icinde yasamak...rahat etmek....nefes almak....mutlu olmak...cok mu?
Subscribe to:
Posts (Atom)
